Παρόλο την κρίση σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα διεθνώς, παρόλο την επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Τράπεζα της Ελλάδος, παρόλο τις συστάσεις θεσμικών παραγόντων...
.... Το κάλεσμα των τραπεζών μέσω διαφημίσεων, και όχι μόνον, προς υπάρχοντες και εν δυνάμει πελάτες εξακολουθεί εξίσου έντονο.
Βέβαια, αυξήσεις κερδών, έστω και καταλλήλως ‘μαγειρευμένων’, παρουσίασαν οι Ελληνικές τράπεζες έναντι τραπεζών της αλλοδαπής, έχουν και ισχυρή κεφαλαιακή βάση..
Τι έχουν να φοβηθούν;
Αυτές τίποτα, εμείς όμως;
Οι τράπεζες προβάλλονται προς τα έξω, προς τα κοινά τους, με διάφορους τρόπους.
Το brand name μιας τράπεζας μπορεί να ποζάρει ως αποκλειστικός χορηγός σε εκδηλώσεις κοινωνικού ύφους όπου η παρουσία των μμε είναι έντονη.
Δεν είναι τυχαίο ότι σε καλλιτεχνικά δρώμενα ή γεγονότα σχετικά με την τεχνη, τον αθλητισμό, τον πολιτισμό ή και την οικονομία, στα οποία ούτως ή άλλως η προσοχή των μμε θα ήταν επικεντρωμένη, υπάρχουν πάντα μερικές τουλάχιστον τράπεζες να φιγουράρουν στις λίστες των χορηγών.
Δεν αμβισβητείται ότι ξοδεύονται χρήματα από τις τράπεζες με σκοπό την προσφορά στο κοινωνικό σύνολο και σε ζητήματα που υποδηλώνουν την κοινωνική τους ευθύνη (την περίφημη ΕΚΕ που είναι trendy τελευταία και στην Ελλάδα), και όντως μπορεί να προκύπτουν θετικά αποτελέσματα για την κοινωνία ή/και το περιβάλλον, αλλά αυτό ουσιαστικά στο οποίο στοχεύουν είναι free publicity, δωρεάν δημοσιότητα, μαζική προβολή.
Aν αναλογιστεί κανείς και το σημερινό κόστος διαφήμισης σε έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα, ίσως καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι τράπεζες μάλλον χρησιμοποιούν τέτοιες ευκαιρίες που παρουσιάζονται προς δικό τους, κυρίως, όφελος.
Άλλοτε βέβαια δημιουργούν οι ίδιες τέτοιες αφορμές προσελκύοντας έτσι τα μμε να κάλυψουν δημοσιογραφικά ένα γεγονός. Έτσι, τα δελτία ειδήσεων θα αναφερθούν στο γεγονός, εκπομπές θα ασχοληθούν με εκτενή ρεπορτάζ, απευθείας συνδέσεις, θα αναφερθεί στον τύπο, κτλ.
Οι τράπεζες όμως, γενικότερα, υπάρχουν στη ζωή μας κυρίως μέσω των διαφημίσεων των προΐόντων τους.
Διαφημίζουν, έτη τώρα, και έντονα, δάνεια στεγαστικά, καταναλωτικά, εορτο-δάνεια, διακοπο-δάνεια, φοιτητο-δάνεια και πάει λέγοντας το βάφτισμα των δανείων.
Και μέσω όλων των μέσων, το ραδιόφωνο, την τηλεόραση, τον έντυπο και τον ηλεκτρονικό τύπο. Η υπαίθρια διαφήμιση χρησιμοποιείται, τα κινητά τηλέφωνα επίσης αξιοποιούνται σιγά σιγά κτλ...
Όποιο περιοδικό και να ξεφυλλίσεις, είτε αυτό απευθύνεται στη νοικοκυρά, στον λάτρη αυτοκινήτου, τον fan του gossiping, του lifestyle, είτε το κοινό του είναι άνδρας, γυναίκα, ιδιώτης ή επαγγελματίας, θα περιέχει διαφημίσεις μερικών τουλάχιστον τραπεζών.
Μερικούς ιστοχώρους να επισκεφτείς και τα bannerάκια των τραπεζών δεν λείπουν.
Όσο για τα φοιτητο-δάνεια, τα δάνεια για διευκόλυνση των σπουδών, σε αυτά αντικατοπτρίζεται η προσπάθεια των τραπεζών να έχουν πελάτες δια βίου!
Από τα γεννοφάσκια τους και για μια ζωή..
Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι οι πιστωτικές κάρτες κατατάσσονται στα τραπεζικά καταναλωτικά δάνεια.
Αξίζει να σημειωθεί και το ότι ο ‘καλύτερος’, ο πιο κερδοφόρος πελάτης για μία τράπεζα είναι ο κακοπληρωτής και όχι αυτός που εντός προθεσμιών τακτοποιεί τις εκκρεμότητές του.
Συνεχίζω λοιπόν.
Παρατηρώ συχνά, από τη μία, κάποιοι δημοσιογράφοι να μιλούν για τις τράπεζες που καθημερινώς πολιορκούν τον κόσμο με διαφημίσεις, και από την άλλη, μόλις πάμε σε διαφημιστικό διάλειμμα να πέφτουν οι διαφημίσεις των τραπεζών η μία μετά την άλλη.
Ναι, σίγουρα, η διαφήμιση είναι που ζει ένα σταθμό, αλλά πόσο αντιφατικό δείχνει κάτι τέτοιο;
Είναι όμως μόνο αυτό που συμβαίνει;
Ως εκεί, ίσως όλα ήταν φυσιολογικά.
Γιατί κάποιοι ραδιοφωνικοί σταθμοί έχουν προχωρήσει παραπέρα.
Αυτοί λοιπόν οι σταθμοί, προφανώς έχουν συμφωνήσει να προβάλλουν διαφημιζόμενες τράπεζες και πέραν των διαφημιστικών διαλειμμάτων τους.
Πώς;
Μα δια στόματος των παρουσιαστών τους.
Και προφανώς δεν ευθύνονται οι εκάστοτε παρουσιαστές.
Ο ρόλος τους είναι μάλλον εκτελεστικός.
Όχι όμως ότι δεν επιδίδονται και με πάθος σε αυτό που κάνουν.
Προσωπικά, θα περίμενα να δυσανασχετούν με κάτι τέτοιο. Ίσως βέβαια δυσανασχετούν..
Έτσι, μόλις τελειώνει το διαφημιστικό μήνυμα κάποιας τράπεζας, επανέρχονται οι παρουσιαστές και promotάρουν το διαφημιζόμενο τραπεζικό προΐόν και στη ροή της εκπομπής τους!
Συνήθως δηλαδή ‘επιχειρηματολογούν’ ανάλογα, για να πείσουν ότι το εν λόγω τραπεζικό προΐόν αξίζει να το αποκτήσει κάποιος, ότι ουσιαστικά κερδίζει κάνοντας μια τέτοια κίνηση, ότι είναι πολύ απλό για τον οποιοδήποτε να το αποκτήσει, ότι κάνεις αγορές και κερδίζεις, τα μεταφέρεις όλους σε ένα λογαριασμό και ησυχάζεις, κτλ.
Έτσι, οι τράπεζες, μεταξύ άλλων εταιριών, βρήκαν την απάντηση και στο zapping των ακροατών ραδιοφώνου.
‘Οσο zapping λοιπόν και να κάνετε κατά την διάρκεια των διαφημιστικών διαλειμμάτων δεν θα καταφέρετε να μην πέσετε πάνω στο μήνυμα κάποιας τράπεζας.
Είτε στο διαφημιστικό διάλειμμα άλλου σταθμού ή κατά την ροή ενός μουσικού προγράμματος, η πολιορκία συνεχίζεται!
Εκεί δηλαδή που κάνεις zapping γιατί βαριέσαι τις διαφημίσεις, γιατί θες να μάθεις τα νέα της ημέρας, την κίνηση στους δρόμους, εκεί που τελικά εντόπισες κάποιο σταθμό να παίζει μουσική και χαλαρώνεις, έρχονται οι παρουσιαστές της εκπομπής να δώσουν ‘παράταση’ στο διαφημιστικό διάλειμμα, να δώσουν το χαριστικό χτύπημα με τους διαλόγους τους:
’..είναι πολύ απλό, με ένα τηλεφώνημα στην τράπεζα, έρχεται η κάρτα σπίτι σας..΄, ή, ‘..κάνεις αγορές εδώ, εκεί, παραπέρα, και κερδίζεις..βγαίνεις κερδισμένος..’, ή, ‘..μεταφέρεις όλα σου τα χρέη σε ένα λογαρισμό και...εννοείτε πάλι κερδίζεις..’ !
Τώρα, εάν σκεφτούμε και την ανάπτυξη των χρηματοικονομικών ιδρυμάτων μέσω υποκαταστήματων θα δούμε ότι αυτή γίνεται με ιδιαίτερα γοργούς ρυθμούς.
Έχει πλέον αντικατασταθεί η ΔΕΛΤΑ της γειτονιάς με την ΤΡΑΠΕΖΑ της γειτονιάς.
Αντί για γάλα, θα πεταγόμαστε για ένα δανειάκι (αν δεν το κάνουμε ήδη)!
Επίσης, οι τράπεζες πλέον είναι πολυκαταστήματα χρηματοοικονομικών προΐόντων.
Μπορεί κανείς εισερχόμενος σε μία τράπεζα, ή με ένα τηλεφώνημα, ή πλέον και με μερικά clicks στο διαδίκτυο, να αγοράσει κάποιο τραπεζικό, ασφαλιστικό ή επενδυτικό προΐόν (και επί 24ώρου βάσεως επίσης).
Έχουν γίνει όλα τόσο απλά, τόσο εύκολα, τόσο προσβάσιμα.
Συνεπώς, λογικά πολιορκούμαστε από ένα ανελέητο cross-selling από τις τράπεζες.
Και προφανώς και έχουν λόγο ύπαρξης τα τόσα τραπεζικά προΐόντα που έχουν δημιουργηθεί.
Eίτε η προώθηση πραγματοποιείται από in-house τηλεφωνικό κεντρο της τράπεζας, είτε γίνεται out-sourced από εξειδικευμένο call-center ο σκοπός είναι ο ίδιος, οι επιπρόσθετες πωλήσεις.
Έχεις λοιπόν στεγαστικό δάνειο σε μία τράπεζα;
Τότε ίσως χρειάζεσαι και κάποιο καταναλωτικο δάνειο για να αντιμετωπίσεις κάποια δυσκολία που έχει ανακύψει. Αν όχι, σίγουρα κάποιο ασφαλιστικό προΐόν, ειδικά στις μέρες μας, με την κατάσταση της δημόσιας υγείας, επιτάσσεται...
Έτσι, εφόσον κάποιος έχει εμπιστευτεί μια τράπεζα σε κάποιο τομέα, στην στεγαστική πίστη για παράδειγμα, είναι πιο πιθανό να προτιμήσει την ίδια τράπεζα για να ικανοποιήσει και κάποια άλλη ανάγκη του.
Οι τράπεζες δε, έχουν αρκετά ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά για τους πελάτες τους που τους επιτρέπουν να τα χρησιμοποιούν για την προώθηση επιπλέον προΐόντων τους, ή, όπως υποστηρίζουν, για την καλλιέργεια μιας μακροπρόθεσμης σχέσης εμπιστοσύνης μαζί τους.
Αυτή η προσέγγιση των τραπεζών βασίζεται στην παραδοχή του marketing ότι οι υπάρχοντες πελάτες αξίζουν περισσότερα από τους εν δυνάμει.
Και επίσης, ότι κοστίζει περισσότερο να αποκτήσεις ένα καινούργιο πελάτη από το να διατηρήσεις έναν που σε έχει ήδη εμπιστευτεί στο παρελθόν.
Προφανώς λοιπόν, δεν είναι τυχαία η στόχευση και στους υπάρχοντες πελάτες.
Η τράπεζα δεν ενδιαφέρεται τόσο να μάθει εάν είμαστε ικανοποιημένοι με την υπάρχουσα αγορά μας, ή μαλλον τη δέσμευσή μας.
Έτσι ίσως θα αρχίσει η κουβέντα της επαναπροσέγγισής μας από τους εκπαιδευμένους στο χειρισμό αντιρρήσεων υπαλλήλων της τράπεζας.
Προφανως και ο σκοπός είναι να αυξηθούν οι πωλήσεις. Κάτι για το οποίο ασκείται και ιδιαίτερη πίεση στους αρμόδιους υπαλλήλους.
Επιπλέον, μην ξεχνάμε, καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες επιδιώκουν να μας passάρουν και μέσω προσωπικής αλληλογραφίας, μέσα σε εμπορικά κέντρα, super-markets και πεζόδρομους, μεταξύ άλλων τοποθεσιών.
Μέσω συνεργασιών με άλλους οργανισμούς όπως γυμναστήρια, super-markets και άλλα πολυκαταστηματα εκδίδονται πιστωτικές κάρτες, πολλές φορές όμως, όπως έχει φανεί στο παρελθόν, χωρίς τη συγκατάθεση του πελάτη τους, ή με άλλα λόγια εξαπατώντας τους.
Πάρτε λοιπόν δάνεια αβέρτα...
Και όπως θυμάμαι έλεγε και μια καθηγήτρια:
‘..είστε η γενιά των ανέργων..’ και ‘..να εύχεστε να έχετε τους γονείς σας, γιατί αλλιώς...’
Οι κακόμοιροι οι γονείς δεν ξέρω πότε θα ηρεμήσουν να αγωνίζονται.
Αγωνίστηκαν, αγωνίζονται και θα αγωνίζονται.
Τώρα έχουν επιφορτιστεί και με την αποπληρωμή δανείων των τέκνων του.
Τουλάχιστον όμως δεν αναγκάζονται να τρέχουν σε πολλές τράπεζες.
Ο κανακάρης τους έχει ήδη μεταφέρει όλες τις οφειλές του σε ένα λογαριασμό.
ΟΛΑ ΣΕ ΕΝΑ daddyyyyyyyy !
Το πλέον σίγουρο είναι ότι μιλάμε για ένα απόλυτα κορεσμένο τοπίο από εικόνες τραπεζών. Τόσο κορεσμένο που πλέον έχει γίνει αντιαισθητικό
Είμαστε αυτήκοοι και αυτόπτες μάρτυρες, επι σειρά ετών, μιας επιθετικής στρατηγικής των χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων.
Έλεος πια._
Αναρτήσεις
